مبتلا نگردد . و تجريد رؤية الفضل . و به توحيد افعال هرچه در وى سمت 180 « 1 » علاقه « 2 » فضل و كمال بود ، از اعمال و احوال از حق داند و از خود نبيند ، و خود را « 3 » از آنها تجريد كند ، و آن فضل به خود نسبت نكند تا خشوع وى كامل بود . فصل خشوع در « بدايات » فروتنى جوارح « 4 » است در طاعات . و در « ابواب » انكسار و سكون طبع در انقياد حكم ، و تذلل در نظر حق . و در « معاملات » تواضع و انكسار قلب در مراقبه ، و رؤيت آفات نفس . و در « اخلاق » فرونشستن آتش طبع به نور حق . و در « اصول » قضاى حق ربوبيت ، « 5 » و حفظ ادب عبوديت . و در « اوديه » تذلّل بليغ در تجلّى عظمت . و در « احوال » اذعان حكم حال بر حكم علم . و در « ولايات » تنسّم نسيم فنا . و در « حقايق » تفانى در صفات حق . و در « نهايات » تجرّد از بقايا . باب الإخبات قال اللّه تعالى : وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ « 6 » يعنى بشارت ده مخبتانى 181 را كه در ذكر حق دلهاى ايشان ترسناك بود . « 7 » الإخبات من أوائل « 8 » مقام « 9 » الطّمأنينة ؛ و هو ورود المأمن من الرّجوع و التّردّد . اخبات « 10 » از مبادى مقام طمأنينه « 11 » است ؛ يعنى فروتنى و انقيادى است كه به كلّ « 12 » دل نهاده است ، و نفس چنان منقاد و مطيع قلب شده كه از توهّم رجوع و تردّد ارتداد ، به

--> ( 1 ) . ج : ست . ( 2 ) . ع : - علاقه . ( 3 ) . ع : - را . ( 4 ) . ج : جواريح . ( 5 ) . ج : ربوبيت + يك دندانه زائد . ( 6 ) . الحجّ / 34 . ( 7 ) . ع : است . ( 8 ) . ج : اوائيل . ( 9 ) . ج : المقام . ( 10 ) . ج : اخباط . ( 11 ) . ج : - طمأنينه . ( 12 ) . ع : كلّى .